آخرین باری، که همچین خوابی دیدم رو خاطرم نیست! ولی هیچ وقت بدم نمیاد از مرور لذتی که تجربه کردم! هم جالبه برام و هم عجیب! لذتی که تو تجربه ی واقعی هم نصیب هیچکی نمیشه! نمیدونم چه دلایلی میتونه داشته باشه، ولی کمتر پیش اومده برام! بیشتر برمیگرده به دوران بلوغ و سال های بعد از اون! و به ندرت سال های اخیر! چون اونقدر زندگی مشکلات و گرفتاری آوار کرده رو سرم که حتی یادم رفته، آدمها هم میتونن بخندن، تفریح کنن، شاد باشن.. به هر حال موضوعی شد برای نوشتن! شاید شما هم تجربه ی اینچنینی داشته باشید؟ نظر شما چیه؟