جان چه می دانست از دنیا چه ها خواهد کشید!

«صائب تبریزی»

هرچی به دور و برم نگاه کردم، آشنایی ندیدم.. همه غریبه و بدخواه هم.. ولی تنها یه آشنا دیدم که اونم خودم بودم..ا

این بار سنگین زندگیه که رو شونه های منه.. امان از روزیکه ندونی چرا؟ چرا اینجایی؟ چرا اینقدر سنگین؟؟؟ نتیجه اش چیه؟ به کجا میرسیم؟

تنهایی رو ترجیح میدم، به بودن با آدمایی که وجودشون مایه ی رنج و عذابه..