همه خیال میکنن، تا به ابد مجال هست، برای زندگی کردن و تکرار خطاهای دوباره! بچه ای که مرده متولد شده، که تنها فرصت زندگیش همون نه ماهه ی توی شکم مادرشه تا پیرمردی که شصت هفتاد سال زندگی کرده! همه با این فکر ادامه میدن به زندگی بی انتهاست زندگی میکنن به همین دلیل عمرشونو تلف میکنن!

شاید من و تویی که هنوز جوونیم، و خیال میکنیم فرصت داریم، یکی دو سال بیشتر نباشیم. حتی خودمونم خبر نداریم! پس چی میشه که وقتمونو تلف می کنیم! پای هیچ و پوچ!

نمیخوام آیه یاس بخونم! فقط دارم میگم، زندگی کنید! تا زنده اید! شما هیچ وقت فرصت دوباره برای حیات پیدا نمیکنید! خوش باشید با هرچی دارید! همینه که هست.. همین..