آزادی واقعی اونجاست، که بتونی آزادانه ره زندگیتو انتخاب کنی بدون فشار، بدون ارعاب و تهدید و توهین و تحقیر!

ما چیز زیادی نخواستیم از دنیا به جز یک زندگی عادی!

شغل و درآمدی که بتونیم، سرمونو بالا بگیریم و تو اجتماع.. اما کمرمون له شد زیر آوار مشکلات..

جوونی که جوونی نکرد! از بودنش و زندگیش لذتی نبرد!

و موهایی که سفید شدن تو حسرت حداقل نیازهای یک زندگی مزخرف ..

ولی تو چه میدونی حسرت چیه؟

چه میدونی اندوه چیه؟ اندوه عمیقی که

آرزوی داشتن هم آزادی از دست سیستمی که همه ی زندگی رو برامون پر از حسرت و اندوه کرده،

خودش امید و زندگی..

اما مرگ برای آزادی،،، چه مرگ زیبایی..

مرگ اینگونه بهتر و بالاتر از زندگی بی هدفیه که برامون ساختن!

ولی تو چه میدونی مرگ چیه؟

مرگ، همین زندگی که برامون ساختن..

مرگ همین زندگیه..

زندگی بدون امید..

زندگی عشق...

زندگی بی ثمر...

تو چه میدونی زندگی؟

برای خود منم سواله، زندگی چیه؟

زندگی،

زندگی که نزاشتن بفهمیم چیه!