هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

تنهایی ..

مرا در جانم دوستی هست که در روزگار سختی تسلایم می دهد و آنگاه که رنج ایام هجوم می آورد، او مونس من است. آن کس که در درون خویش مونس ندارد در حسرت می میرد. چرا که زندگی از درون انسان می‌جوشد و از پیرامون نمی آید!

«جبران خلیل جبران»

+ دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۳ساعت:0:2|نویسنده: علی |