هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

پایان سال

امسال هم گذشت، مثل پارسال و سال های گذشته. زمان همواره در گذره و جلوشو نمیشه گرفت! احتمالا چیزهایی بدست آوردیم در زندگی و چیزهایی هم از دست دادیم! چه میشه کرد که همینه زندگی! خواسته هایی داریم که تا زنده ایم بایستی دنبالشون بدوویم. خواسته هایی که علت و انگیزه ی ما برای ادامه ی زندگی هستن!

«حول حالنا الی احسن الاحال» نخواستیم، ولی امیدوارم که سال جدید، چیزی از دست ندیم! و یا حداقل به بخشی از خواسته هامون برسیم! و گوشه ی لبمون کمی لبخند بیاد، توقع زیادی ندارم! فقط یک کم لبخند!

در عوض همه سال هایی که صبوری کردیم و از خودگذشتگی برای رسیدن بهشون.. امیدوارم خواسته هامون کوتاه بیان و خودشونو به ما نشون بدن!

+ دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۲ساعت:23:0|نویسنده: علی