کمتر دیدم، کامنتی که واقعا خوشحالم کرده باشه، هرچند منم اکثرا ناراحتی هامو میارم تو وبلاگم! نه بیشتر.. که اگه از دردام گفته م ، مرهم بوده برام، اما یه کامنت قلبا خوشحالم کرد. به جای نام نویسنده، گل گذاشته بود و البته متن طولانی هم نوشته بود. با خواندنش حس کردم از طرف یه دوسته، نه یه غریبه و رهگذر..  

-----------------------------------------------------------

​​​​​​