هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

ریشه ظلم..

اگر دیدی یکی یه جایی تو این روزگار اوضاعش داغونه و چشماش سرخه از اشک حسرت، مطمئن باش، همون حوالی یه حروملقه ی از خدا بی خبری، لبخند رو لبشه و غرق خوشیه.. یکی باید به بازه تا دیگری برنده بشه ..

+ یکشنبه ۱۹ تیر ۱۴۰۱ساعت:17:21|نویسنده: علی