هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

جوانی..

باید تلف بشیم، این رسم زمونه ستا.

اما پای چی؟ یا پای کی؟

این همه اون چیزیه که باید مراقبش باشیم!

که نره پای ناکس جماعت..

وگرنه میسوزی! سوختن درد داره، بدجوری!

دل رسم خودشو داره..

 

+ جمعه ۲۰ خرداد ۱۴۰۱ساعت:0:48|نویسنده: علی

About


نوشتن، بیرون پریدن از صف مُردگان است. | فرانتس کافکا |
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
باشد که از خزانه غیبم دوا کنند
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
| حضرت حافظ |

Menu