هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

شعری از مُلاصَدرای شیرازی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دردها دارم عیان، کو مرهمی
رازها دارم نهان، کو محرمی

مرهم این سینه ی مجروح کو
محرم راز دل این روح کو

مطربا آبی بر این آتش نشان
جوشش دیگ درون را وا نشان

آتش اندر سینه پنهان تا به کی
گریه ام در زیر مژگان تا به کی

از وطن تا دور گشته دیده ای
یک نمش آرام نیست در منزلی

 

|ملاصدرای شیرازی|

+ جمعه ۳۰ مهر ۱۴۰۰ساعت:1:10|نویسنده: علی