هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

من این شعرو زندگی کردم..

و این جهان به لانه ی ماران مانند است
و این دنیا پر از صدای پای مردمیست
که همچنانکه تو را می بوسند
در ذهن خود طناب دار تو را می بافند.
 

                                                                       | فروغ فرخزاد |

 

 

+ یکشنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۰ساعت:21:10|نویسنده: علی

About


نوشتن، بیرون پریدن از صف مُردگان است. | فرانتس کافکا |
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
باشد که از خزانه غیبم دوا کنند
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
| حضرت حافظ |

Menu