هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

زخم هایی که کهنه شدن ولی خوب نشدن..

هنوز تو خاطرم مونده .. خاطره های نباید ساخته میشدن.. همینکه ساخته شد تا آخر عمر پا پیچ زندگیت میشه.. ما هنوز درگیر گذشته ایم.. خاطراتی که باید به سطل زباله ذهن سپرد و آدم هایی که باید پشت سر گذاشت و رد شد از اونها ..فراموش کن چی بوده و چی شده از نو شروع کن.. هرچند سخته برات.. تجربه ی دیروزو داریم و پختگی امروز .. ما هنوز راه داریم برای اشتباه کردن و بیراه رفتن.. ولی حواست باشه باید عاقلانه جلو رفت..دیگه بسه! اینکه فردا چه اتفاقاتی بیفته، به من بستگی داره و مسیری که درش تلاش میکنم.. مسیر غلط راه به جایی نمیبره! مسیر غلط یعنی تلاش بی نتیجه و عمر رفته..

+ یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۴۰۰ساعت:20:43|نویسنده: علی