زندگی بارسنگینی روی شونه های نحیف آدمی.. وقتی دنیا با تمام خوشی ها، لذت ها و زیبایی هاش سخت میگیره .. روزگار جلوی جشمات تیره و تار میکنه! امان از روزی که رو دنده ی لج بیفته! روزگار کَمر به نابودیت میبنده! ذجه زدن و ناله کردن و سر به دیوار کوبیدن هیچ فایده ای نداره! این بار سنگین و کَمرشکن، روزی که دنیا وایسه از رو شونه هامون کنار میره. سبک میشیم! خالی میشیم از هرچی زندگیه. اون روز از درد و رنج تهی میشیم.. زندگی که به انواع دردها و رنج ها عجین شده. درست وقتی که از خودمون تهی بشیم.. از تمام دردا خالی میشیم ..