هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

خاطرات..

جنازه‌ ای از خاطره‌ ی دیگران درون خودمان حمل می‌کنیم تا زمانی که جان از تنمان دربرود، بعد نوبت ماست که مدتی در ذهن دیگران بمانیم و‌ بعد نوبت آن‌ها برسد که بیفتند و بمیرند و تا نسل‌ها همین چرخه ادامه یابد.

از کتاب : دریا
نوشته‌ی : جان بنویل
ترجمه‌ی : اسدالله امرایی

+ پنجشنبه ۲۶ فروردین ۱۴۰۰ساعت:11:25|نویسنده: علی