هـنــوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

هر چند که ناید باز ، تیری که بشد از شست!


کاش هرچی از دست رفته دوباره برمی گشت!
حداقل بخشیش.. بازهم راضی بودم به همون اندک!
                          

    بازآی که بازآید عمر شده حافظ
        هرچند که ناید باز تیری که بشد از شست!

                                                             "حافظ شیراز"

+ یکشنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۹ساعت:3:1|نویسنده: علی