نوشتن یه جور مسکن روانیه. و تخلیه روحیه! نوشته ای که شما لذت ببرید از خوندنش شاید کمتر نوشته باشم. و دروغ هم ننوشتم. من همیشه خودم بودم.گاهی تلخ، گاهی زننده و گاهی لطیف و مهربان. ولی در طول این سالها سعی کردم نوشتن رو تمرین کنم. اگرچه گاهی ایراداتی به نوشته هام وارد بوده. ولی میدونو خالی نکردم و همچنان نوشتم. یک بخشی که خودمم دوستش داشتم. نوشتن مطالبی از نویسنده های مشهور درباره ی نوشتن بوده که انگیزه بهم داده برای ادامه! بنابراین سعی داشتم تداوم بدم به این یک مورد. و خیلی از این مطالب رو که مرور و بازخوانی میکنم. میبینم کار درستی انجام دادم. و خودم از این مطالب لذت بردم و یادگرفتم. بنابراین ادامه دادم.