انسان‌ها موزه‌دار هستند. هر کس خاطرات مورد علاقه‌ی خود را صیقل می‌دهد و آن‌ها را طوری مرتب می‌کند که روایتی خوشایند خلق کند. برخی رویدادها برای نمایش تعمیر و صیقل داده می‌شوند؛ برخی دیگر بی‌ارزش تلقی شده و کنار گذاشته می‌شوند و در انبار لبریز ذهن، در زیر زمین نگهداری می‌شوند. در آنجا، اگر شانسی داشته باشیم، فوراً فراموش می‌شوند. این فرآیند صادقانه نیست: این تنها راهی است که مردم می‌توانند با خود و بار تجربیاتشان زندگی کنند.

- کیت مورتون