هـنوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

لوسی نیسلی/درباره نوشتن۹۶

وقتی درباره زندگی‌مان می‌نویسیم، نوعی سفر در زمان است. ما در بدنی که در آن زمان بودیم ساکن می‌شویم، اما این کار را از فاصله امن خود در آینده انجام می‌دهیم.

- لوسی نیسلی

+ جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ساعت:18:19|نویسنده: علی |