هـنوز با همـه دَردم، اُميد درمانست!

تمام، ناتمام من!

ترزا مامرت/درباره نوشتن ۹۲

هیچ حس موفقیتی بالاتر از این نیست که دنیایی خلق کنی که فقط در تخیلت وجود دارد و بتوانی کسی را به این مکان پنهان درون افکارت بکشانی. اینکه باعث شوی کسی به کسی که از رویاهایم پدیدار شده اهمیت بدهد، اینکه باعث شوم از من به خاطر به خطر انداختنش متنفر شود، و اینکه وقتی همه چیز تمام شد، از من بخواهد که او را در سفری دیگر با خود ببرم، دلیل نوشتن من است.

- ترزا مامرت

+ یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵ساعت:21:25|نویسنده: علی |