نوشتن با کیبورد در مقایسه با نوشتن با خودکار متفاوته. کیبورد سرعت دسترسی به حافظه مو بیشتر میکنه. اما کاغذ همه چیز دیر به ذهنم میرسه و کُند پیش میره. کاغذ ارزون تر و در دسترس تر و صفحه نمایش پرهزینه است. قیمت یه موبایل ارزون قیمت ۲۰ میلیونه و لب تاب ارزون قیمت هم ۵۰ میلیون تومان. با کیبورد راحت تر میتونم جملات رو تغییر بدم یا حتی جابجا کنم. و این دو هم زبان متفاوتی هم باهم دارند. زبان نوشتاری در کاغذ و زبان محاوره ای در کیبورد. با کیبورد حس می کنم روبروی مخاطبین صحبت می کنم. انگار که مخاطبین روی صندلی و تو یه سالن نشستن و من بالای تریبون ایستادم. چنین حسی داره. اما در مقایسه با کاغذ، وقتی روی کاغذ مینویسم، فقط کاغذ روبروی منه. بنابراین زبانم نوشتاری و کتابیه. اما باید تغییر بدم چنین احساسی رو چون نوشتن با کاغذ ارزونتره. و حس کاغذ و خودکار رو بیشتر دوست دارم. بعد میتونم اینجا بنویسم. اما به پیشنویس روی کاغذ نیاز دارم. باید احساساتمو تغییر بدم.